ThermOS (Thermal Optimal System) to system przeznaczony do ogrzewania, chłodzenia oraz przygotowania ciepłej wody użytkowej w budynkach. W styczniu 2026 r. nasze nowatorskie podejście do magazynowania ciepła w zintegrowanym z całością systemu niskotemperaturowym magazynie zewnętrznym, zostało objęte ochroną patentową (nr P.447775). 

ThermOS został zaprojektowany jako kompletne rozwiązanie, które można stosować w różnych obiektach – m.in. handlowych, usługowych, biurowych, użyteczności publicznej, hotelach oraz budynkach mieszkalnych. W założeniu system ma pomagać lepiej wykorzystywać energię produkowaną na miejscu i ograniczać zużycie energii kupowanej z zewnątrz, przy zachowaniu wymaganego komfortu i bezpiecznej pracy instalacji. 

W praktyce ThermOS może integrować m.in. fotowoltaikę i pompę ciepła, magazyn ciepła oraz warstwę analityki i aplikację sterującą. Kluczowe jest to, że elementy te są zaprojektowane do wspólnej pracy w jednym układzie, a nie funkcjonują jako osobne, niezależne urządzenia. 

Kluczowym elementem ThermOS jest dwustopniowe magazynowanie ciepła i chłodu: bufor wewnętrzny oraz zewnętrzny magazyn. Dzięki temu system może lepiej dopasować pracę źródeł energii do zmiennej produkcji z OZE i do tego, kiedy budynek faktycznie potrzebuje energii. W praktyce rozwiązanie ma pomagać zwiększać wykorzystanie energii z fotowoltaiki na miejscu oraz ograniczać pobór energii z sieci w godzinach, gdy jest ona droższa. 

Magazynowanie realizowane jest w postaci energii cieplnej w wodzie (np. w zakresie 45–55°C). To podejście jest powszechnie stosowane w instalacjach grzewczych i cenione za bezpieczeństwo oraz przewidywalną eksploatację. 

ThermOS wpisuje się w rozwój systemów hybrydowych w budynkach, czyli łączenia różnych źródeł i magazynów energii z inteligentnym sterowaniem. System może pracować zarówno w trybie grzewczym, jak i chłodzenia, a sterowanie ma na celu optymalizację tego, kiedy energia jest produkowana, magazynowana i wykorzystywana. Bardzo ważnym aspektem jest możliwość współpracy z węzłem cieplnym, który wykorzystując ciepło systemowe może stanowić szczytowe lub rezerwowe źródło ciepła dla budynku, co zwiększa bezpieczeństwo w niepewnych czasach. 

Ochrona patentowa (nr P.447775) określa zasady wykorzystania rozwiązania i może stanowić podstawę do dalszego rozwoju oraz współpracy wdrożeniowej, w tym w modelu licencyjnym. 

The post ThermOS – system magazynowania i sterowania energią w budynkach stworzony przez ConnectPoint – objęty ochroną patentową appeared first on ConnectPoint.

W niniejszym tekście skupimy się na praktycznym aspekcie digitalizacji – pokażemy, jak wygląda proces decyzyjny krok po kroku: od audytu wstępnego, przez określenie celów strategicznych i dobór technologii, aż po wdrożenie, monitorowanie efektów oraz analizę kluczowych wskaźników efektywności (KPI) i jak zrealizować założony plan.

Jakie korzyści przynosi digitalizacja sieci ciepłowniczych dla przedsiębiorstw?

Dzięki nowoczesnym technologiom pomiarowym i urządzeniom telemetrycznym ze zdalną komunikacją – cyfrowym czujnikom, sterownikom, ciepłomierzom, termometrom i przepływomierzom, węzłom hybrydowym pozwalającym podłączać nowe, odnawialne źródła energii oraz transmisji danych z tych urządzeń w czasie rzeczywistym, przedsiębiorstwa zyskują pełną wiedzę o stanie sieci. Umożliwia to zdalny odczyt oraz sterowanie i optymalizację pracy systemu w czasie niemal rzeczywistym, co przekłada się na redukcję ilości awarii (utrzymanie predykcyjne), obniżenie kosztów operacyjnych i zwiększenie niezawodności dostaw.

Z kolei odczyt temperatur i sterowanie komfortem cieplnym w lokalach odbiorców (i z ich udziałem) prowadzi do mniejszego zużycia ciepła i obniżenia ich rachunków. Digitalizacja wspiera także realizację celów klimatycznych UE – m.in. zgodność z regulacjami „Fit for 55” – oraz umożliwia zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym.

Podsumowując – obniżenie kosztów, podniesienie niezawodności działania, zgodność z regulacjami EU i bardzo ważne – oferowanie usług dodatkowych odbiorcom ciepła, którzy chcieliby aktywnie zarządzić swoim komfortem cieplnym, obniżając rachunki za ciepło.

Proces decyzyjny uruchamiania projektu digitalizacji sieci ciepłowniczej

Poniżej znajdują się rozrysowane kolejne etapy procesu decyzyjnego, który – dobrze przeprowadzony – doprowadzi do uruchomienia Projektu digitalizacji sieci ciepłowniczej. Diagram Sankey pokazuje zależności pomiędzy poszczególnymi krokami procesu i pokazuje ich wpływ na końcowy efekt wdrożenia.

1. Audyt wstępny – analiza kosztów eksploatacji

Audyt wstępny to pierwszy i kluczowy krok na drodze do digitalizacji Sieci i osiągnięcia zamierzonych celów. Polega na kompleksowej ocenie aktualnego stanu technicznego infrastruktury ciepłowniczej – rurociągów, węzłów cieplnych, źródeł ciepła i systemów sterowania.

W ramach audytu analizuje się również dane finansowe związane z eksploatacją – awariami, kosztami utrzymania oraz kosztami energii. Celem audytu jest identyfikacja obszarów biznesowych i technicznych o największym potencjale do optymalizacji, która może być osiągnięta tylko dla sieci zdigitalizowanej.

Audyt powinien zakończyć się raportem zawierającym rekomendacje oraz mapę ryzyka i możliwości.

Zakres audytu:

• Ocena stanu technicznego infrastruktury.
• Analiza kosztów eksploatacyjnych i awarii.
• Porównanie kosztów z benchmarkami rynkowymi.
• Przegląd dostępnych danych telemetrycznych i GIS.
• Inwentaryzacja narzędzi IT i dostępnych funkcjonalności.

Wyniki audytu dostarczają decydentom informacji o poziomie efektywności obecnych procesów operacyjnych. Pozwalają również ocenić, czy digitalizacja przyczyni się do redukcji kosztów i podniesienia sprawności operacyjnej, wskazując problemy w infrastrukturze i eksploatacji sieci.

Audyt powinien obejmować dane z kilku lat, tak aby uchwycić sezonowość i trendy, a także porównania z danymi branżowymi.

Wnioski z audytu mogą wskazać konieczność modernizacji lub zmiany strategii zarządzania. Dane kosztowe stanowią podstawę do oceny ROI przyszłych inwestycji. Bez takiej analizy trudno podjąć racjonalną decyzję o kierunku digitalizacji – to fundament dla dalszych etapów procesu.

2. Określenie Celów Strategicznych digitalizacji

Po przeanalizowaniu danych z Audytu i na ich podstawie należy jasno określić cele strategiczne digitalizacji. Mogą one obejmować m.in.:

• redukcję strat ciepła,
• zwiększenie efektywności energetycznej,
• poprawę jakości obsługi klienta,
• integrację odnawialnych źródeł energii,
• obniżenie awaryjności sieci,
• zaangażowanie odbiorców w ograniczanie kosztów ogrzewania ich lokali.

Cele muszą być mierzalne, realistyczne i zgodne z długoterminową strategią przedsiębiorstwa. Powinny również uwzględniać oczekiwania interesariuszy – zarówno klientów, jak i regulatorów rynku.

Precyzyjne zdefiniowanie celów, pozwala na dobór odpowiednich technologii i metod wdrożenia, które zapewnią ich osiągnięcie.

Kluczowe pytania, które powinien zadać Zespół Projektowy Interesariuszom:

• Czy priorytetem są oszczędności operacyjne, czy rozbudowa sieci – a może oba kierunki?
• Jakie są oczekiwania klientów i regulatorów?
• Jakie są możliwości finansowe i technologiczne przedsiębiorstwa?

Odpowiedzi na te pytania są kluczowe dla podjęcia właściwych decyzji w zakresie sposobu, zakresu i harmonogramu docelowego Projektu.

3. Ocena stanu technicznego infrastruktury

Ocena stanu technicznego infrastruktury pozwala określić aktualną kondycję sieci ciepłowniczej. Obejmuje przegląd rurociągów, węzłów cieplnych, źródeł ciepła i systemów sterowania, a jej celem jest identyfikacja elementów wymagających modernizacji lub wymiany.

Ocena techniczna powinna być wsparta danymi telemetrycznymi i inspekcjami terenowymi, z uwzględnieniem wieku infrastruktury i jej zgodności z aktualnymi normami.

Wyniki tej oceny wskażą, które obszary są najbardziej narażone na awarie i pozwolą priorytetyzować działania inwestycyjne.

Raport techniczny powinien zawierać:

• mapę ryzyka,
• ocenę zgodności z normami,
• rekomendacje modernizacyjne.

Tak przygotowane dane techniczne są niezbędne do wyboru technologii digitalizacji i wpływają na decyzję o zakresie prac oraz harmonogramie wdrożenia.
Bez tak przeprowadzonej analizy, trudno jest określić realne potrzeby modernizacyjne, oszacować docelowy budżet projektu i zapewnić środki na jego realizację. To kluczowy krok dla zapewnienia sukcesu Projektu oraz docelowo – osiągnięcia wysokiego poziomu bezpieczeństwa i niezawodności sieci.

4. Wybór priorytetów: oszczędności czy rozbudowa

Kolejnym istotnym krokiem jest wybór priorytetów – to moment, w którym Interesariusze muszą zdecydować czy skupić się na modernizacji istniejącej infrastruktury sieci ciepłowniczej czy na jej rozbudowie.

Decyzja ta zależy od wyników wcześniejszych analiz kosztowych, technicznych i przeglądu zgodności z normami.
Jeśli sieć jest w dobrym stanie, a koszty są wysokie – warto postawić na oszczędności – koszty zakupu i/lub wytwarzania energii, przyłączanie OZE (które zapewnią tańszą energię), dywersyfikację zasilania w zależności od bieżących cen energii i prognoz pogody.
Jeśli natomiast istnieje zapotrzebowanie na nowe przyłącza w obszarach, gdzie sieć nie jest gotowa na zasilanie nowych obiektów (domów, osiedli, centrów handlowych) – rozbudowa sieci będzie konieczna.

Priorytety powinny być zgodne ze strategią firmy, oczekiwaniami interesariuszy, kierunkami rozwoju miasta oraz możliwościami finansowymi.
Wybór ten wpływa na dobór technologii, harmonogram wdrożenia i definiuje mierniki sukcesu (KPI).

Podejście hybrydowe – najlepsze z obu światów

Model podejścia hybrydowego łączy zalety optymalizacji operacyjnej z rozbudową infrastruktury. Jest szczególnie rekomendowany dla przedsiębiorstw, które chcą równocześnie poprawić efektywność istniejącej sieci i przygotować się na przyszłe wyzwania rynkowe.

Etap 1: wdrażane są rozwiązania telemetryczne, analityczne i sterujące, które redukują straty ciepła, optymalizują zużycie energii i umożliwiają predykcję awarii – pozwalając szybko osiągnąć oszczędności.

Etap 2: następuje rozbudowa sieci – geograficzna i technologiczna – poprzez instalację węzłów hybrydowych, inteligentnych sterowników, integrację OZE oraz wdrożenie systemów analizy danych w czasie rzeczywistym wspieranych przez AI.

Dzięki temu dyspozytorzy zyskują wgląd w stan sieci online – na mapach GIS i poprzez cyfrowe bliźniaki (Digital Twins) najistotniejszych komponentów.

Podejście hybrydowe pozwala na elastyczne dostosowanie się do zmian rynkowych i regulacyjnych, a także na stopniowe wdrażanie innowacji bez ryzyka destabilizacji działania przedsiębiorstwa.

5. Zaangażowanie interesariuszy – warunek sukcesu projektu

Zaangażowanie interesariuszy to niezbędny warunek powodzenia każdego projektu digitalizacyjnego. Należy zidentyfikować wszystkie grupy mające wpływ na projekt lub będące jego beneficjentami:

• zarząd,
• dział techniczny,
• operatorów sieci,
• klientów końcowych,
• partnerów technologicznych.

Warto przeprowadzić warsztaty informacyjne i konsultacje, by poznać potrzeby i obawy poszczególnych grup. Transparentna komunikacja i wspólne wypracowanie celów zwiększają akceptację projektu oraz minimalizują ryzyko oporu. Interesariusze powinni być aktywnie włączani w kolejne etapy wdrożenia.

6. Wybór technologii: IoT, SCADA, Digital Twin, BigData & AI

Dobór technologii to etap, w którym określa się narzędzia niezbędne do realizacji celów digitalizacji.
Najczęściej stosowane rozwiązania to:

• Nowoczesne systemy SCADA,
• platformy IoT do komunikacji z infrastrukturą sieci (kolekcja danych i wysyłanie komend sterujących),
• sensory IoT do pomiaru kluczowych parametrów pracy sieci (temperatura, przepływy, ciśnienie, zużycie ciepła)
• cyfrowe bliźniaki (Digital Twins) kluczowych urządzeń sieci, do monitorowania ich pracy i przewidywania potencjalnych awarii i/lub optymalizacji sterowania nimi
• rozwiązania klasy Big Data i AI do analizy danych z sieci w celu wdrożenia utrzymania predyktywnego, przewidywania problemów/awarii i wsparcia dyspozytorów w optymalnym sterowaniu siecią.

Wybór technologii powinien być uzależniony od specyfiki sieci i priorytetów projektu.
Rozwiązania muszą być kompatybilne z istniejącą infrastrukturą (o ile nie jest przestarzała i wymaga wymiany) i dostosowane do nowoczesnych metod komunikacji (IoT) – to podstawowy wymóg, który umożliwi integrację z między innymi z systemami rozliczeń i Obsługi Klienta oraz rozwiązaniami do Zarządzania Komfortem Cieplnym po stronie odbiorcy.

Ponieważ dobór technologii wpływa bezpośrednio na koszty wdrożenia i jego efektywność, powinien być poprzedzony analizą rynku i konsultacjami z dostawcami, a także rozsądnym podejściem do modyfikacji własnych wymagań – nawet jeśli część dostawców nie jest w stanie ich spełnić – a są one kluczowe dla osiągnięcia sukcesu Waszego projektu – nie rezygnujcie z nich, chyba, że możliwe jest osiągnięcie założonych KPI w inny sposób.

Właściwy dobór rozwiązań, zwiększa szanse sukcesu projektu oraz docelowo pomaga w spełnieniu wymogów regulacyjnych, takich jak Fit for 55.

7. Wdrożenie pilotażowe – praktyczny test koncepcji

Wdrożenie pilotażowe pozwala przetestować przyjęte założenia w kontrolowanych, lecz rzeczywistych warunkach.

Etapy pilotażu:

• Wybór obszaru testowego – np. jednej dzielnicy lub osiedla, reprezentujących najbardziej złożone fragmenty sieci.
• Instalacja urządzeń i integracja systemów.
• Monitorowanie KPI i analiza wyników.

Celem pilotażu jest sprawdzenie działania technologii w praktyce oraz zebranie doświadczeń, które umożliwią sprawne wdrożenie w pełnej skali.
Jeśli na tym etapie okaże się, że koncepcja się nie sprawdziła, należy cofnąć się do poprzedniego kroku i zmienić ją.
Jeśli wdrożenie pilotażowe jest realizowane w ramach procesu PZP a wdrożenie Pilotażowe nie powiodło się – należy postąpić zgodnie z zawartą Umową, która powinna regulować taką sytuację.

8. Wdrożenie projektu – realizacja strategii

Etap wdrożenia to moment przejścia od planowania do działania. Obejmuje:

• wymianę / instalację urządzeń,
• integrację systemów,
• dostarczenie modeli danych i ich warstwy analitycznej
• Zapewnienie prezentacji danych
• testy funkcjonalne i Integracyjne,
• szkolenia personelu.

Realne wdrożenie wymaga ścisłej współpracy zespołów technicznych, IT i operacyjnych – zarówno po stronie eksploatacyjnej, jak i ruchowej.
Na tym etapie kluczowe jest wsparcie interesariuszy, jasny harmonogram, budżet i koordynacja działań.

Wdrożenie musi być dokumentowane i monitorowane ze szczególnym naciskiem na bezpieczeństwo danych i ciągłość działania sieci.

Przykładowy harmonogram wdrożenia:

9. Monitorowanie efektów i analiza KPI

Ostatni etap to monitorowanie efektów wdrożenia i analiza kluczowych wskaźników efektywności (KPI).

Celem tych działań jest ocena czy projekt przynosi oczekiwane rezultaty. Monitorowanie powinno być ciągłe i realizowane systemami telemetrycznymi.

Analiza KPI pozwala zidentyfikować obszary wymagające dalszej optymalizacji i raportować wyniki do zarządu oraz interesariuszy.
Dane z monitoringu mogą służyć do dalszego doskonalenia systemu.

Analiza powinna obejmować aspekty techniczne i finansowe. KPI powinny być zgodne z celami strategicznymi projektu – ich monitorowanie zwiększa transparentność, kontrolę i możliwość adaptacji projektu w czasie.

To etap, który zamyka cykl digitalizacji, a jednocześnie otwiera drogę do jej dalszego rozwoju.

Rola dokumentacji historycznej i danych w digitalizacji sieci ciepłowniczej

Przedsiębiorstwa ciepłownicze często dysponują ogromną ilością dokumentacji historycznej, dotyczącej działania sieci – raportów eksploatacyjnych, zleceń serwisowych, list usterek czy protokołów napraw. Digitalizacja tych danych z wykorzystaniem technologii OCR (Optical Character Recognition) umożliwia tworzenie centralnej bazy danych analitycznych, która łączy dane historyczne z bieżącymi pomiarami telemetrycznymi.

Dzięki takiemu podejściu możliwe staje analizowanie tych danych w taki sam sposób jak danych z sieci – za pomocą rozwiązań klasy BigData ze sparciem AI.

• przeszukiwanie treści zdigitalizowanych dokumentów według słów kluczowych,
• analiza częstotliwości występowania usterek,
• ocena skuteczności działań serwisowych,
• korelacja danych historycznych z aktualnymi danymi telemetrycznymi,
• tworzenie modeli predykcyjnych w oparciu o długoterminową historię awarii.

Tak zbudowana baza wiedzy znacząco zwiększa możliwości analizy danych (w tym historycznych, pochodzących sprzed projektu digitalizacji w firmie, pozwalając lepiej rozumieć procesy zachodzące w sieci oraz skuteczniej planować działania prewencyjne i inwestycyjne.

Check-lista do digitalizacji dokumentów historycznych

Proces digitalizacji dokumentów historycznych powinien przebiegać według jasno zdefiniowanych kroków. Poniższa checklista pozwala zachować porządek, jakość danych i spójność całego repozytorium.

1. Inwentaryzacja dostępnych dokumentów papierowych i cyfrowych.
2. Ocena jakości dokumentów i wybór odpowiedniej metody digitalizacji (skanowanie, OCR).
3. Rozpoznanie tekstu (OCR) i konwersja do formatu edytowalnego (np. DOCX, TXT).
4. Walidacja poprawności rozpoznanego tekstu.
5. Standaryzacja formatów i metadanych w celu ujednolicenia struktury danych.
6. Import danych do docelowej bazy danych systemu analitycznego.
7. Integracja z systemami analitycznymi i AI, które umożliwią późniejsze przetwarzanie danych.
8. Utrzymanie i aktualizacja repozytorium – zapewnienie jego ciągłej aktualności i jakości.

Dokumenty warte digitalizacji i ich znaczenie analityczne

Procesem digitalizacji warto w pierwszej kolejności objąć dokumenty, które zawierają istotne informacje operacyjne i strategiczne. Ich przetworzenie i zapis w bazie danych umożliwia późniejsze analizy, raportowanie, a także budowę modeli predykcyjnych.

Najważniejsze dokumenty do digitalizacji:

• Raporty eksploatacyjne – dane o pracy sieci, parametrach technicznych, sezonach grzewczych.
• Zlecenia serwisowe i naprawy – typy awarii, czas reakcji, koszty napraw.
• Listy zgłaszanych usterek – lokalizacja i częstotliwość występowania problemów.
• Protokoły odbioru i kontroli technicznej – stan techniczny infrastruktury.
• Faktury i dokumenty kosztowe – koszty energii, paliw, materiałów.
• Dokumentacja modernizacji i inwestycji – opisy projektów, harmonogramy, ROI.

Analiza tych dokumentów pozwala na:

• identyfikację obszarów wymagających modernizacji,
• optymalizację kosztów operacyjnych,
• planowanie inwestycji i ocenę ich efektywności,
• tworzenie modeli predykcyjnych i wspomaganie decyzji strategicznych.

Integracja danych i rola sztucznej inteligencji w wykorzystaniu dokumentów

Zdigitalizowane dokumenty powinny być przechowywane w centralnej bazie danych systemu analitycznego, umożliwiającej szybki dostęp do treści, metadanych oraz historii zmian.

Jak korzystać z takich zdigitalizowanych dokumentów? Szczególnie wartościowe są rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji (AI), które pozwalają użytkownikowi — np. dyspozytorowi, operatorowi lub inżynierowi — komunikować się z systemem w języku naturalnym, zarówno tekstowo, jak i głosowo. Użytkownik może zadawać pytania dotyczące treści dokumentacji, a system wyszukuje odpowiedzi w przypisanych mu zbiorach danych i dokumentów technicznych.

Tego typu rozwiązanie zaimplementowaliśmy na naszej platformie analitycznej Smart RDM, która umożliwia:

• przypisywanie dokumentów do określonych grup użytkowników, którzy w ramach bezpiecznej przestrzeni mogą je przeszukiwać – bez ryzyka ujawnienia danych czy niekontrolowanego dostępu do informacji z Internetu (tzw. halucynacje ograniczone są do minimum),
• wyszukiwanie treści w oparciu o pytania zadawane w języku naturalnym – zarówno tekstowo, jak i głosowo,
• integrację z danymi procesowymi – użytkownik może nie tylko przeszukiwać dokumenty, ale również zadawać pytania dotyczące danych z baz procesowych, np. o statystyki, zestawienia czy rankingi.

Dzięki temu Smart RDM przekształca tradycyjną dokumentację technologiczną w aktywne źródło wiedzy, wspierając decyzje operacyjne i znacząco przyspieszając codzienną pracę.

Dane powinny być indeksowane według typów dokumentów, dat, lokalizacji, typów usterek i działań serwisowych lub w inny dowolny sposób, który został uzgodniony na etapie analizy. Integracja z systemami telemetrycznymi umożliwia łączenie danych historycznych z bieżącymi pomiarami, co stanowi podstawę modeli predykcyjnych i analiz porównawczych.

Cele digitalizacji sieci ciepłowniczej i kluczowe wskaźniki efektywności (KPI)

Efektywność cyfryzacji sieci ciepłowniczej można mierzyć za pomocą jasno zdefiniowanych KPI (Key Performance Indicators). Pozwalają one ocenić zarówno aspekty techniczne, jak i finansowe realizacji projektu.

Przykłady udanych wdrożeń w Polsce i Europie

Polskie przedsiębiorstwa ciepłownicze coraz częściej pokazują, że cyfrowa transformacja to nie teoria, lecz realne efekty. W Warszawie Veolia wraz z ConnectPoint zrealizowała projekt Inteligentna Sieć Ciepłownicza 2.0 – jeden z najbardziej zaawansowanych w Europie. System obejmuje już ponad 6 tysięcy sterowników, a jego wdrożenie pozwoliło na redukcję emisji CO₂ o 14,5 tysiąca ton rocznie – ze szczegółowymi założeniami i wynikami tego projektu można poczytać w naszym case study.  Równolegle realizowane programy poprawy efektywności i zarządzania komfortem cieplnym klientów udowadniają, że cyfryzacja może iść w parze z troską o użytkownika końcowego.

W Puławach modernizacja węzłów cieplnych i telemetryzacja sieci pozwoliły zintegrować instalacje OZE, zwiększając niezależność energetyczną miasta. Z kolei w Bełchatowie wdrożono system zdalnego sterowania i modernizację infrastruktury IT, co znacząco poprawiło szybkość reakcji na zdarzenia sieciowe. Kwidzyn natomiast postawił na automatyzację odczytów ciepłomierzy – dzięki temu możliwe jest monitorowanie zużycia ciepła w czasie rzeczywistym i bardziej precyzyjne rozliczenia z odbiorcami.

Na poziomie europejskim warto wyróżnić projekt RELaTED, który promuje niskotemperaturowe sieci ciepłownicze i wykorzystanie pomp ciepła, odzysku ciepła odpadowego oraz dwukierunkowych podstacji. To kierunek, który wyznacza nowy standard dla nowoczesnych, zrównoważonych systemów ciepłowniczych.

Podsumowanie: od danych do decyzyjności – jak digitalizacja zmienia oblicze ciepłownictwa?

Digitalizacja sieci ciepłowniczych nie jest już projektem przyszłości, lecz koniecznością i szansą na trwałą przewagę konkurencyjną. Dzięki integracji danych telemetrycznych, analityce czasu rzeczywistego, cyfrowym bliźniakom i sztucznej inteligencji przedsiębiorstwa ciepłownicze zyskują pełny wgląd w stan infrastruktury – od źródła po odbiornik.

Odpowiednio zaplanowany proces digitalizacji – od audytu, przez określenie celów strategicznych i wybór technologii, aż po wdrożenie i analizę KPI – pozwala realnie obniżyć koszty, zwiększyć efektywność operacyjną i poprawić jakość usług.
Jednocześnie umożliwia lepsze wykorzystanie danych historycznych, które po digitalizacji stają się fundamentem modeli predykcyjnych, raportowania ESG i inteligentnego planowania modernizacji.

Cyfryzacja to dziś nie tylko narzędzie do optymalizacji procesów – to strategiczny element transformacji energetycznej, który wspiera realizację unijnych celów klimatycznych i budowę nowoczesnej gospodarki ciepła.

Chcesz zdigitalizować swoją sieć ciepłowniczą, ale nie wiesz, od czego zacząć?

Zacznij od audytu infrastruktury i danych, przejdź przez etap projektowania architektury telemetrycznej i analitycznej, aż po wdrożenie systemów SCADA, IoT, Digital Twin i AI.
Connectpoint od lat wspiera przedsiębiorstwa ciepłownicze w pełnej cyfryzacji – od analizy i modelowania danych, przez integrację systemów, aż po budowę nowoczesnych platform analitycznych w chmurze i on-premise.

Dzięki doświadczeniu zespołu Connectpoint oraz wdrożeniom w Polsce i za granicą pomagamy spółkom przejść od wizji digitalizacji do wymiernych rezultatów biznesowych.

👉 Skontaktuj się z nami, jeśli chcesz dowiedzieć się, jak przeprowadzić digitalizację Twojej sieci krok po kroku – od audytu po analizę KPI. Razem zbudujemy inteligentną sieć ciepłowniczą lub zrealizujemy inne Twoje projekty!

The post Jak powinien wyglądać plan digitalizacji sieci ciepłowniczej w praktyce? appeared first on ConnectPoint.

W ostatnich miesiącach polski rząd ogłosił kolejne pakiety wsparcia dla spółek infrastrukturalnych – środki te trafią głównie na modernizację techniczną sieci. Dzięki nim dostawcy ciepła mogą ograniczyć koszty utrzymania majątku i zoptymalizować koszty wytwarzania energii. 

Skąd wzięła się koncepcja digitalizacji w ciepłownictwie?

Historia przemysłu to kolejne rewolucje: od „wieku pary”, przez elektryfikację i komputeryzację, po Internet. Następnym krokiem była digitalizacja – przejście z procesów analogowych na cyfrowe, oparte na danych i nowoczesnych technologiach komunikacyjnych. 

W ciągu ostatnich lat termin „digitalizacja” stał się popularny w całym sektorze infrastrukturalnym, także w ciepłownictwie. Niestety, wiele definicji rozmija się z praktyką. Poniżej znajdziesz spojrzenie ConnectPoint – firmy, która wdraża inteligentne sieci ciepłownicze – na kluczowe etapy i korzyści transformacji. 

Czym jest digitalizacja sieci ciepłowniczych – a czym ona nie jest? 

Digitalizacja sieci ciepłowniczych to kompleksowe wdrożenie rozwiązań IT, IoT i zaawansowanej analityki, które umożliwiają ciągłe gromadzenie, przesyłanie i przetwarzanie danych o stanie infrastruktury niemal w czasie rzeczywistym. Dzięki temu operator może: 

• optymalizować temperaturę, ciśnienie i przepływ, 

• podejmować decyzje na podstawie rzeczywistych danych, 

• przewidywać awarie i planować serwisy z wyprzedzeniem, 

• konsekwentnie obniżać koszty wytwarzania i dystrybucji ciepła. 

Kluczowa zmiana polega na przejściu od rozproszonych elementów do jednego, inteligentnego ekosystemu. Czujniki i urządzenia wykonawcze, wspierane przez narzędzia Big Data i sztuczną inteligencję, pozwalają sterować siecią automatycznie i precyzyjnie – co przekłada się na lepszą efektywność, większą niezawodność i niższe rachunki dla odbiorców. 

Tak rozumiana digitalizacja nie ogranicza się do informatyzacji biura. Wdrożenie pakietu Office, systemu ERP czy modernizacja pojedynczych węzłów bez integracji danych nie zmieni sposobu działania sieci. 

Digitalizacja sieci nie równa się też informatyzacji. Informatyzacja to cyfryzacja procesów administracyjnych (ERP, CRM, Office). Digitalizacja sieci zaś to stały pomiar, zdalne sterowanie, analiza danych, predykcja i automatyzacja pracy infrastruktury. 

Co nie jest digitalizacją, choć często tak bywa postrzegane? 

W praktyce można spotkać się z działaniami modernizacyjnymi, które — choć cenne i potrzebne — nie są digitalizacją. Do najczęstszych należą: 

• Wymiana rurociągów na nowe, nawet jeśli są bardziej trwałe lub lepiej izolowane, ale nie są wyposażone w inteligentne sensory lub systemy monitoringu. 

• Instalacja liczników ciepła w węzłach cieplnych, jeśli dane z tych urządzeń nie są zbierane i analizowane w sposób zautomatyzowany. 

• Budowa nowych źródeł ciepła, jeżeli nie wiąże się to z integracją z cyfrowymi systemami sterowania i analizy. 

• Zakup oprogramowania ERP lub CRM, które służy zarządzaniu przedsiębiorstwem, ale nie ma bezpośredniego wpływu na cyfrowe zarządzanie siecią ciepłowniczą. 

Digitalizacja to ciągły, zautomatyzowany przepływ informacji, wykorzystywany do podejmowania decyzji i zarządzania inteligentną siecią ciepłowniczą w sposób mierzalny i efektywny. 

Etapy digitalizacji sieci ciepłowniczej – cele i KPI.

Wdrożenie digitalizacji nie jest jednorazowym działaniem, a wieloetapowym projektem, który zwykle dzieli się na kilka kluczowych podprojektów (etapów). Poniżej zebrane zostały najważniejsze z nich wraz z ich celami i wskaźnikami skuteczności (KPI). 

1. Infrastruktura IoT i monitoring w czasie rzeczywistym.

Budowa systemu monitoringu z czujnikami IoT umożliwia zbieranie danych o temperaturze, ciśnieniu, przepływie i anomaliach z całej sieci. Sensory komunikują się z platformą zbierania i analizy danych (np. przez NB-IoT, LoRaWAN), co daje operatorom wgląd w pracę sieci w czasie rzeczywistym. 

Przykładowe KPI: 

• Liczba zainstalowanych czujników IoT / planowana liczba.

• Jakość przesyłanych danych w czasie rzeczywistym (>95%).

• Liczba wykrytych anomalii / miesiąc.

2. System SCADA/DMS i zdalne sterowanie.

Systemy SCADA i DMS umożliwiają zdalne sterowanie siecią – przepływem, temperaturą, zaworami. Dzięki integracji z siłownikami i przepompowniami operatorzy mogą szybko reagować na zmiany i minimalizować straty. 

Przykładowe KPI: 

• Średni czas reakcji na awarie (<5 min).

• % długości sieci objętej zdalnym sterowaniem.

• Ciągłość przesyłania danych do systemów IT.

3. Integracja z systemami GIS, EAM i CRM.

Połączenie danych przestrzennych (GIS), o majątku technicznym (EAM/CMMS) i klientach (CRM/billing) umożliwia pełną kontrolę nad siecią i usługami – od zarządzania aktywami po reagowanie na zgłoszenia klientów. 

Przykładowe KPI: 

• Liczba systemów zintegrowanych w platformie.

• Czas przygotowania pełnego raportu operacyjnego (<15 min).

4. Cyfrowy bliźniak (Digital Twin) sieci ciepłowniczej.

Wirtualny model sieci odwzorowujący infrastrukturę i dane operacyjne umożliwia testowanie scenariuszy, planowanie inwestycji i przewidywanie zagrożeń – bez wpływu na realną pracę sieci. 

Przykładowe KPI: 

• % poprawy jakości danych.

• Liczba decyzji podjętych na podstawie Digital Twin.

5. Predykcyjne utrzymanie ruchu (Predictive Maintenance).

Na podstawie analizy danych (monitoring, AI, ML) systemy przewidują awarie i planują serwisy z wyprzedzeniem. Dzięki temu przechodzimy od działań reaktywnych do prewencyjnych – zmniejszając ryzyko i koszty. 

Przykładowe KPI: 

• Liczba wykrytych usterek przed awarią.

• Redukcja kosztów przestojów awaryjnych (%).

• Zmniejszenie liczby rutynowych interwencji.

6. Wsparcie dla dyspozytorów i brygad terenowych.

Mobilne pulpity, aplikacje GIS i harmonogramowanie zadań wspierają szybkie decyzje i skuteczne działania w terenie. Dyspozytorzy lepiej zarządzają zasobami, a ekipy dokumentują działania z miejsca zdarzenia. 

Przykładowe KPI: 

• Średni czas dotarcia brygady na miejsce.

• Liczba zadań przypisanych przez system mobilny.

7. Inteligentna obsługa klienta i procesy przyłączeń.

Zdalne formularze, eBOK, monitoring komfortu cieplnego i integracja z aplikacjami mobilnymi umożliwiają klientom samodzielne zarządzanie usługami i szybki kontakt z operatorem. 

Przykładowe KPI: 

• % klientów korzystających z eBOK / aplikacji.

• Liczba przyłączeń obsłużonych w pełni cyfrowo.

• Poziom satysfakcji klientów (NPS).

8. Magazyny ciepła, energii i węzły hybrydowe.

Integracja z magazynami energii, pompami ciepła i węzłami hybrydowymi umożliwia lepsze zarządzanie szczytami zapotrzebowania i większe wykorzystanie OZE. 

Przykładowe KPI: 

• Pojemność magazynów ciepła (MWh) / % zapotrzebowania.

• Liczba dni pracy hybrydowej w sezonie.

• Redukcja CO₂.

Jak sprawić, aby digitalizacja sieci ciepłowniczych przebiegła dobrze? Przykładem jest Inteligentna Sieć Ciepłownicza w firmie Veolia Warszawa.

Veolia realizuje w Warszawie projekt ISC 2.0, którego partnerem technologicznym jest ConnectPoint. Jego celem jest opomiarowanie i umożliwienie inteligentnego sterowania 6-cioma tysiącami węzłów ciepłowniczych. System pozwala na: 

• monitorowanie temperatury i ciśnienia w czasie rzeczywistym, 

• automatyczną regulację dostaw ciepła, 

• wykrywanie i szybkie reagowanie na awarie. 

Projekt zakłada obniżenie strat ciepła o ponad 64 tys. GJ rocznie i zmniejszenie emisji CO₂ o ponad 4,5 tys. ton. Jest on wspierany finansowo przez Fundusz Modernizacyjny i NFOŚiGW, a jego zakończenie planowane jest do 2027 roku. 

Chcesz zobaczyć, jak przeprowadziliśmy projekt przygotowania Inteligentnej Sieci Ciepłowniczej dla marki Veolia w Polsce? Sprawdź nasze case study „Monitorowanie Warszawskiej Sieci Ciepłowniczej” i zapytaj nasz zespół o szczegóły!

Rozbudowa kompetencji zespołu 

Generalnie, każda modernizacja infrastruktury wymaga nabycia nowych kompetencji, aby mogła być poprawnie utrzymywana i wykorzystana – digitalizacja całej sieci to Projekt Strategiczny, którego nie da się zrealizować bez poszerzenia obecnych kompetencji Zespołów a przede wszystkim, bez nowych kompetencji nie da się wykorzystać potencjału digitalizacji. Rozszerzanie kompetencji poszczególnych ról i całych Zespołów, tak, by efektywnie mogły korzystać z nowych możliwości, jakie daje zdigitalizowana sieć często bywa katalizatorem sukcesu całego przedsięwzięcia oraz obniżenia kosztów i podniesienia niezawodności sieci. W firmach, które dysponują dużą ilością danych z IoT i SCADA, taki zespół może: 

• identyfikować nietypowe wzorce pracy sieci i przewidywać awarie, 

• rekomendować działania zapobiegawcze na podstawie analizy Big Data, 

• wskazywać najbardziej efektywne kierunki rozbudowy infrastruktury. 

W mniejszych przedsiębiorstwach rolę analityka mogą pełnić zewnętrzne usługi lub wyspecjalizowane moduły AI dostępne w chmurze – ważne, aby umiejętnie wykorzystywać dane do świadomego zarządzania inteligentną siecią ciepłowniczą. 

Cyfrowa sieć ciepła to realne oszczędności – sprawdziliśmy to z Veolia Polska 

Doświadczenie projektu ISC 2.0 w Warszawie pokazuje, że pełna digitalizacja – od czujników IoT, przez SCADA i Digital Twin, aż po predykcyjny serwis – może już w pierwszych latach zmniejszyć straty ciepła o dziesiątki tysięcy GJ i ograniczyć emisję CO₂ o kilka tysięcy ton rocznie. Im wcześniej przedsiębiorstwo wdroży spójną architekturę danych i automatyzację, tym szybciej zobaczy wymierne korzyści: niższe koszty paliwa, mniejszą liczbę przerw w dostawie ciepła i wyższy komfort odbiorców. 

ConnectPoint wspiera operatorów ciepłowniczych na każdym etapie tej drogi – od koncepcji i finansowania po uruchomienie oraz utrzymanie rozwiązań. Jeśli Twoja spółka chce powtórzyć sukces Veolii i przejść z modernizacji technicznej na w pełni inteligentną sieć ciepłowniczą, skontaktuj się z naszym zespołem ekspertów.

Czytaj też: Plan digitalizacji sieci ciepłowniczej w praktyce!

The post Digitalizacja sieci ciepłowniczych — czym jest i jak ją dobrze realizować? appeared first on ConnectPoint.

W dniach 9 i 10 stycznia w Krakowie temperatury spadły do -18/-19 ^°C, a odczuwalne były jeszcze niższe. Nasz układ demonstratora technologii ThermOS na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie przeszedł więc prawdziwy „test bojowy”. 

Mamy powody do satysfakcji: nie było żadnych problemów z dostawą ciepła do budynku. Układ zasilany przez trzy powietrzne pompy ciepła (każda o mocy 16 kW, oparte na bardzo ekologicznym czynniku roboczym R290) w sposób ciągły realizował produkcję ciepła zgodnie z zapotrzebowaniem obiektu. Co istotne, nie zaistniała również potrzeba „wsparcia” ogrzewania budynku przez dotychczasowe źródło ciepła, czyli węzeł cieplny. Trzeba nadmienić, że instalacja grzewcza budynku wyposażona jest w tradycyjne grzejniki ścienne, a sam budynek nie jest z pewnością pasywny.

Najbardziej cieszy nas fakt, że użytkownicy obiektu – pracownicy i studenci URK – są zadowoleni!

Czekamy na słońce – wówczas będziemy mogli jeszcze efektywniej testować różnorodne funkcjonalności układu magazynowania ciepła ThermOS. A dostawa ciepła będzie wiązała się ze znaczącą redukcją emisji CO₂ i kosztów eksploatacyjnych.

The post „Bojowy test” ThermOS-a appeared first on ConnectPoint.

Na terenie Wydziału Inżynierii Produkcji i Energetyki “wyrósł” w ten sposób nowy układ technologiczny, a my jesteśmy przekonani, że znakomicie wpisze się on w aktualny trend maksymalizacji wykorzystania potencjału OZE, w tym zagospodarowania nadwyżek produkcji energii elektrycznej z fotowoltaiki prosumenckiej. Dzięki wykorzystaniu układu magazynowania ciepła i logice naszej aplikacji Nexo, która steruje całością, ThermOS będzie aktywnie współpracować z instalacją PV oraz wykorzystywać energię elektryczną w określonych – najtańszych – przedziałach czasowych. Nasze rozwiązanie to odpowiedź na nadchodzące zmiany na rynku energii elektrycznej, czyli rozliczenia godzinowe i dynamiczne taryfy. 

Ciekawym i nowym dla nas aspektem realizacji było włączenie powstającego źródła ciepła OZE, z układem magazynowania, w istniejący układ zasilania budynku ciepłem systemowym z MPEC Kraków. Było to dla nas – i nadal jest – spore wyzwanie także dlatego, że nasz wielobranżowy zespół projektowy pracuje w trudnych warunkach zimowych, a najważniejsze jest zapewnienie komfortu cieplnego w budynku.  
Podziękowania należą się również partnerom technologicznym naszego projektu – AC Instalacje ADAM CYGANOWICZ z Łasku, AGRA FIRMA z Łodzi, AMARGO TANK Think Tank z Ożarowa Mazowieckiego, INVENTIA z Warszawy oraz IDEA-COMPLEX z Łodzi.  

Co przed nami? Trwają analizy działania demonstratora ThermOS, a my na ich podstawie będziemy mogli rozbudować funkcjonalności systemu technologicznego oraz udoskonalić aplikację sterującą Nexo. Nie brakuje nam dobrych pomysłów i zaangażowania, więc spodziewamy się ciekawych rezultatów.  

Bądźcie z nami – niebawem kolejne nowości z Krakowa, a zainteresowanych szczegółami projektu zapraszamy do kontaktu.  

The post Zakończyliśmy budowę demonstratora technologii ThermOS appeared first on ConnectPoint.

Zarządzanie na odległość

Po wdrożeniu Nexo otrzymujemy nie tylko dostęp do platformy chmurowej, ale również infrastrukturę sprzętową. Sprzęt w przypadku Nexo oznacza urządzenia IoT, które podłączamy do platformy, a także bramki Nexo. W zależności od potrzeb, będzie to jedno lub wiele urządzeń.

Infrastruktura wymaga utrzymania. Perspektywa utrzymania infrastruktury Nexo może przerażać, zwłaszcza jeżeli pod opieką mamy kilkadziesiąt/kilkaset urządzeń rozmieszczonych w różnych budynkach. Utrzymanie takiej liczby urządzeń i zarządzanie nimi, w sytuacji, gdy nie zawsze mamy do nich bezpośredni dostęp (bramki Nexo nie muszą znajdować się w tym samym mieście czy nawet kraju) może powodować sporo problemów.

Rozwiewamy wątpliwości – nie ma powodu do obaw. Nexo wykorzystuje zaawansowane rozwiązania do zarządzania urządzeniami końcowymi (bramkami Nexo), bez konieczności fizycznego dostępu do konkretnego urządzenia. Użytkownik końcowy nie musi nawet wiedzieć o istnieniu bramki Nexo, o czym pisaliśmy w poprzednim artykule.

Aktualizacja pod kontrolą

Również aktualizacja oprogramowania jest procesem nie odczuwalnym po stronie klienta. Ograniczona przepustowość, niestabilne połączenie czy braki w zasilaniu nie stanowią problemu. Sam proces aktualizacji jest bezpieczny, nie ma ryzyka zablokowania urządzenia w przypadku niepowodzenia aktualizacji. W trakcie aktualizacji urządzenie jest w pełni dostępne oraz funkcjonalne. Po zakończeniu procesu i restarcie możemy cieszyć się nową wersją oprogramowania.

Jeśli jednak aktualizacja przebiegłaby nieprawidłowo, również nie grozi nam żadna awaria. Automatycznie zostanie uruchomiona poprzednia wersja oprogramowania, bez zbędnych przestojów czy pobierania kolejnych danych.

W procesie aktualizacji Nexo wykorzystuje rozwiązanie pod nazwą Mender.

Dostęp do urządzeń końcowych nie wymaga tworzenia odrębnych rozwiązań sieciowych. Wszystko odbywa się z wykorzystaniem bezpiecznego protokołu HTTPS, bez konieczności otwierania portów. Wystarczy wpiąć urządzenie do swojej infrastruktury IT, resztę wykona Nexo.

Kolejne artykuły wkrótce pojawią się na blogu. Zapraszamy!

The post Zarządzanie infrastrukturą Nexo – sprawdź, jakie to proste! appeared first on ConnectPoint.

Jak wygląda Nexo od zaplecza?

Dwa główne elementy składowe architektury Nexo to platforma chmurowa Nexo Cloud i bramka Nexo. Poprzez platformę użytkownik zarządza swoimi urządzeniami końcowymi (np. głowice termostatyczne, gniazdka elektryczne itp.). Bramka to fizyczne urządzenie umożliwiające podłączanie urządzeń końcowych użytkownika oraz komunikację pomiędzy nimi a platformą Nexo Cloud.

Użytkownik końcowy nie ma bezpośredniego dostępu do bramki Nexo. Nie jest nawet konieczne, aby wiedział o jej istnieniu. Dla użytkownika końcowego istotny jest dostęp do platformy chmurowej, poprzez którą może sterować swoimi urządzeniami oraz monitorować je. Całość komunikacji pomiędzy platformą chmurową a urządzeniami końcowymi jest dla użytkownika w pełni transparentna.

W danej lokalizacji może znajdować się jedna lub wiele bramek Nexo, w zależności od wielkości budynku. Pojedyncza bramka Nexo może obsługiwać wiele węzłów Nexo. Węzeł Nexo jest wirtualnym elementem systemu przypisanym do konkretnego użytkownika. Przyjmujemy, że pojedynczy węzeł odpowiada pojedynczemu lokalowi mieszkalnemu w budynku wielorodzinnym, a w przypadku budynków biurowych – pojedynczemu pomieszczeniu, tj. open space, coffee room czy sala spotkań. Takie rozwiązanie zapewnia pełną separację urządzeń zainstalowanych w różnych lokalach.

Każdy użytkownik ma dostęp tylko do swoich węzłów, które mogą być obsługiwane przez różne bramki Nexo. Oznacza to, że użytkownicy nie mogą zarządzać nie swoimi urządzeniami. Podejście to nie wymaga zainstalowania fizycznych bramek Nexo w liczbie odpowiadającej liczbie obsługiwanych lokali, co zmniejsza koszta związane z wdrożeniem oraz późniejszą eksploatacją systemu. Użytkownik w ramach swojego konta może podłączyć jeden lub wiele węzłów, do których posiada uprawnienia.

Mikroserwisy i bazy danych

O działaniu Nexo decydują nie tylko powyższe elementy architektury, ale także różne mikroserwisy, dostarczające dodatkowe funkcjonalności zgodnie z potrzebami klienta. Przykładem mikroserwisu Nexo jest moduł wyposażony w machine learning, który służy do analizy oraz predykcji różnorodnych parametrów instalacji pojedynczego użytkownika, jak i systemu działającego w budynku.

Wspomniane parametry to wszystkie istotne dane na temat pracy urządzeń oraz inne informacje, ważne z perspektywy klienta (przykładowo dane pogodowe dla danej lokalizacji). Są one gromadzone w bazach danych. Na podstawie zebranych danych dostarczane są między innymi zaawansowane wizualizacje, które umożliwiają kontrolę instalacji oraz analizę jej działania. O możliwościach w tej kwestii wspominaliśmy w poprzednich wpisach.

Taki model architektury Nexo umożliwia przygotowanie kompletnego środowiska pracy, dostosowanego do potrzeb klienta. Wymaga jednak utrzymywania dedykowanej platformy chmurowej.

W kolejnych artykułach opowiemy o naszym podejściu do rozwoju Nexo oraz sposobach jego dystrybucji. Jeden z nich jest szczególnie atrakcyjny dla tych klientów, którzy nie oczekują spersonalizowanego pod ich kątem rozwiązania, ale jednocześnie chcą natychmiast z niego korzystać. Które rozwiązanie będzie najlepsze dla Ciebie? Odpowiedź już wkrótce na naszym blogu.

The post Architektura Nexo appeared first on ConnectPoint.

Kompleksowa obsługa online – tak, to możliwe! 

Ten sam dylemat mają klienci firm, realizujących dostawy gazu, energii elektrycznej, ciepła czy wody. Część zgłoszeń wymaga przecież tylko drobnej weryfikacji, ewentualnie dodatkowego zapytania, na które można uzyskać szybką odpowiedź.  

Klienci oczekują nie tylko szybkiej i sprawnej obsługi, ale także możliwości wyboru, kiedy, gdzie i w jakiej formie chcą być obsłużeni. Wygodny kontakt z dostawcą usług ma dla klientów od dawna coraz większe znaczenie. Im rzadziej klient musi osobiście pojawiać się w biurze dostawcy usług, dzięki czemu unika kolejek, im mniej marnuje czasu, oczekując na połączenie na infolinii, a dodatkowo otrzymuje odpowiedzi czy informacje w krótkim, akceptowalnym dla niego terminie, tym lepiej postrzega współpracę z daną firmą.  

Wydaje się, że sprawa jest jasna – firma realizująca dostawy nośników energii, ciepła czy wody potrzebuje aplikacji, która umożliwi klientom samodzielnie, online pozyskiwać pożądane informacje czy dane, a w sytuacjach, które wymagają kontaktu z dostawcą, kierować zapytania do dostawcy zdalnie i tą samą drogą otrzymywać na nie odpowiedzi. 

Tylko jak wybrać tę właściwą aplikację? 

Poszukajmy odpowiedzi na przykładzie Portalu Klienta, który znajduje się w portfolio ConnectPoint. Rozwiązanie bazuje na naszym wieloletnim doświadczeniu w branży energetycznej – uważamy, że stanowi to jeden z największych atutów tego typu aplikacji. Poniżej prezentujemy odpowiedzi na pytania: jakie potrzeby powinno spełniać takie rozwiązanie i w jaki sposób działać.  

Nasz Portal Klienta:  

– jest rozwiązaniem chmurowym, 

– jest wielojęzyczny, 

– ma nowoczesny design,  

– pozwala skonfigurować aplikację odpowiednio do produktów czy usług, które znajdują się w portfolio firmy,  

– nie wymusza zmiany systemów biznesowych używanych w firmie, pobiera dane z systemów źródłowych i prezentuje je klientowi w przyjazny i zrozumiały sposób,  

– posiada sekcję pytań i odpowiedzi, w której klient znajdzie najważniejsze informacje na temat usługi lub produktu. 

Posiadając Portal Klienta, dostawca usługi poprawia wizerunek swojej firmy jako podmiotu dbającego o klienta i ułatwiającego mu dostęp do jego informacji.  

W jaki sposób Portal Klienta jest wykorzystywany w praktyce?

Firma ciepłownicza, oferująca usługi optymalizacji zużycia ciepła w obiektach. 

W Portalu Klienta znajdują się informacje w zakresie danych klienta, obiektów oraz realizowanych umów. Użytkownik aplikacji ma podgląd na listę osób kontaktowych z ramienia dostawcy, do których należy kierować pytania dotyczące wybranych obszarów usług. Aplikacja zawiera rozbudowaną sekcję dotyczącą rozliczeń i zużyć klienta, która pozwala na szybkie ustalenie efektów realizacji zawartej umowy.   

Czy Twoja firma korzysta z Portalu Klienta? Czy wśród opisanych wyżej potrzeb rozpoznajesz potrzeby Twojej organizacji lub problemy, wymagające pilnego rozwiązania? 
Odwiedź naszą stronę i dowiedz się więcej o naszym Portalu Klienta. Sprawdź, czy to rozwiązanie dla Ciebie.  
 
Niedawno na naszym blogu pisaliśmy o Customer Care – rozwiązaniu z portfolio ConnectPoint. Portal Klienta, w połączeniu z Customer Care, daje kompletny system obsługi klientów. Wdrożenie Portalu Klienta pozwoli firmie ograniczyć czas przewidziany na osobistą lub telefoniczną obsługę klienta – klient może załatwić sprawy bez wychodzenia z domu, korzystając z portalu samoobsługowego.  

The post Poznaj Portal Klienta – rozwiązanie od ConnectPoint dla firm <br>z sektora energetycznego appeared first on ConnectPoint.

Dane z wielu urządzeń w jednym miejscu

Pisaliśmy już, że Nexo gromadzi wiele istotnych parametrów pracy urządzeń. W przypadku głowic termostatycznych są to między innymi: temperatura otoczenia, nastawa temperatury oraz współczynnik otwarcia zaworu termostatycznego. Na podstawie zgromadzonych danych możemy przeprowadzić dokładną analizę temperatury, utrzymywanej w poszczególnych pomieszczeniach. Dzięki temu w przyszłości możliwe będzie dokonywanie podziału kosztów ogrzewania. Dodatkowo operator posiadający dostęp do wszystkich odczytów z danego budynku ma możliwość w czasie rzeczywistym wykrywać anomalie w systemie.

Wykrywanie anomalii – co to dokładnie oznacza?

Wyobraźmy sobie sytuację, w której zawór termostatyczny jest w pełni otwarty, jednak temperatura w pomieszczeniu – jak pokazuje bieżący odczyt – zaczyna szybko spadać. Może to oznaczać, że ktoś otworzył okno, ale nie przykręcił termostatu, co przeczy idei oszczędzania energii. Być może użytkownik lokalu nie jest świadomy, że zdecydowanie zwiększa to rachunki za energię cieplną, ponieważ ciepło “ucieka” przez otwarte okno. Można spróbować porozmawiać z  mieszkańcami/użytkownikami, aby wytłumaczyć im, że w ten sposób marnują i energię, i pieniądze.

Inny przypadek z obszaru wykrywania anomalii to możliwość szybkiego reagowania na potencjalne awarie. Przykładowo: nastawiona temperatura w pomieszczeniu jest zdecydowanie wyższa od odczytywanej z czujnika temperatury, jednocześnie zawór termostatyczny jest zamknięty. W takiej sytuacji istnieje duże prawdopodobieństwo, że zawór uległ uszkodzeniu i należy go naprawić/wymienić.
Możliwy jest również odwrotny przypadek: temperatura odczytywana przez czujnik jest wyższa od nastawionej na głowicy termostatycznej, jednak zawór nadal jest w pełni otwarty. Podobnie jak w pierwszym przypadku awarii uległ zawór i należy go wymienić/naprawić.
W pierwszym przypadku mieszkaniec prawdopodobnie zgłosi, że w mieszkaniu jest  zimno. W drugim, operator prawdopodobnie dostanie informację, że jest za gorąco. Dlaczego prawdopodobnie? Ponieważ istnieje zdecydowanie mniejsza szansa na taką informację zwrotną, gdy komfort cieplny będzie zapewniony. Jeśli będzie za ciepło, to istnieje spora szansa, że zostanie otwarte okno w celu przewietrzenia mieszkania. Druga z opisanych sytuacji może zdecydowanie zwiększyć koszty ogrzewania.

A co w przypadku, kiedy temperatura odczytywana w pomieszczeniu jest niższa od tej nastawionej na głowicy termostatycznej i jednocześnie zawór termostatyczny jest otwarty? Jeżeli w wybranym przedziale czasowym nie zauważono wzrostu odczytywanej w pomieszczeniu temperatury oznaczać to może, że grzejnik jest zapowietrzony. 

Wdrożenie takich scenariuszy może pozwolić na szybkie wykrywanie anomalii w systemie oraz ich usuwanie. Dzięki szybkim działaniom koszty potencjalnych awarii będą zdecydowanie mniejsze, wzrośnie więc poziom zadowolenia mieszkańców. Dane gromadzone przez Nexo pozwalają na przeprowadzanie powyższych analiz (a także na automatyzację wielu procesów).

The post Jak dzięki Nexo wykrywać anomalie? appeared first on ConnectPoint.